وبگير از مفردى واز أضافت آنچه در جمع أو اختلاف كردند ونيست پراكنده وافتنده . في يوسف آيت معا غيابت قل * في العنكبوت عليه آيت أثرا در يوسف آيت للسّائلين « 1 » با هم غيابت « 2 » بگوى در عنكبوت عليه آيات « 3 » پيروى كرده شد . جمالت بيّنات فاطر ثمرت * في الغرفت اللّات هيهات العذاب صرا جمالت « 4 » ، بيّنت « 5 » از آن سورهء فاطر ، ثمرت من أكمامها « 6 » ، في الغرفت « 7 » ، أفرأيتم اللّات « 8 » ، هيهات « 9 » آب‌هاى شيرين ايستاده . في غافر كلمت الخلف فيه وفي الث * ثاني بيونس هاء بالعراق ترى « 10 » در سورهء غافر كلمت ربّك « 11 » خلاف است در وى ، ودر دوّم به سورهء يونس هاء به مصحف عراق ديده مىشود . والتّاء شام مدينىّ وأسقطه * نصيرهم وابن الأنباري فجد نظرا وتاء است در مصحف شامي ومدنى وبينداخت تاء را در دوّم يونس - يعنى به هاء نوشته شد - نصير قرّاء وابن الأنباري . پس جوانمردى كن از روى نظر يعنى نظر كن تا بدانى . وفيهما التّاء أولى ثمّ كلّهم * بالتّا بيونس في الأولى ذكا عطرا ودر هردو ، تاء سزاوارتر است بعد از آن همه قرّاء به تاءاند به سورهء يونس در اوّل « 12 » بوى داد در حالىكه خوش‌بوى است .

--> ( 1 ) . يوسف / 7 . ( 2 ) . يوسف / 10 و 15 . ( 3 ) . عنكبوت / 50 . ( 4 ) . مرسلات / 33 . ( 5 ) . فاطر / 40 . ( 6 ) . فصّلت / 47 . ( 7 ) . سبأ / 37 . ( 8 ) . نجم / 19 . ( 9 ) . مؤمنون / 36 . ( 10 ) . س : يرى . ( 11 ) . يونس / 96 ؛ غافر / 6 . ( 12 ) . آية 33 .